
Fide yavaş gelişiyor
Soğuk ve ıslak toprakta kabak kökü durur; dikimden sonra yapraklar küçük ve solgun kalır.
Satın al
İlk gelişim, çiçek ve meyve tutumu: kabağın 3 kritik anında yararlı bakteri desteği.

Kabakta önce erkek çiçekler açar, dişi çiçekler ise ucunda minik bir kabakla birlikte sonra gelir. Bu minik kabağın meyveye dönmesi hem tozlanmaya hem de bitkinin o an taşıyabileceği yüke bağlıdır. Tozlanamayan ya da beslenemeyen genç meyve ucundan sararır, büzülür ve düşer.
3 kritik anı gör ↓Kabak için Proverim1 L 949 TL'den · tek uygulamada topraktan 2 dekar · Bakanlık tescilli
Sezonluk ihtiyacımı hesapla Satın al
Soğuk ve ıslak toprakta kabak kökü durur; dikimden sonra yapraklar küçük ve solgun kalır.

Yaşlı yapraklarda sararma genelde azot ve magnezyum, genç yapraklarda ise kireçli toprakta demir alımıyla ilgilidir.

Kabakta ilk açan çiçekler erkektir. Aşırı sıcak, kısa sürede çok azot ve zayıf kök dişi çiçeklerin gecikmesine yol açabilir.

Tozlanması eksik kalan veya beslenemeyen genç kabak ucundan sararır ve dökülür.
Kabak belirtileri hakkında
En sık sebep dişi çiçeğin yeterince tozlanmamasıdır; arı az olduğunda, serada veya yağışlı havalarda sık görülür. Bitkinin aşırı yükü, düzensiz sulama ve besin yetersizliği de genç meyveyi düşürür. Meyve tutumunda topraktan uygulama kök bölgesini destekler.
Kabakta ilk açan çiçeklerin erkek olması doğaldır; dişi çiçekler birkaç gün ile birkaç hafta sonra gelir. Aşırı sıcak, uzun günler ve fazla azot dişi çiçeği geciktirebilir. Dengeli beslenme dişi çiçeğin zamanında gelmesine yardımcı olur.
Alt yapraklardaki sararma çoğu zaman azot ve magnezyum yetersizliğiyle, genç yapraklarda damar arası sararma kireçli toprakta demirin alınamamasıyla ilgilidir. Aşırı sulama da kökü havasız bırakır. Kesin karar için yaprak analizi yaptırın.
Cucurbita pepo
Kabak kökü yüzlek ama geniş bir alana yayılır; kökün çoğu üst toprakta çalışır. Bu yüzden toprak sıkışınca ya da üst katman kuruyunca bitki çabuk tepki verir. Organik maddesi bol, havadar ve su tutmayan toprak kabağın hızlı gelişimini taşır.
Hasat başladığında kabak birkaç günde bir yeni meyve verir; potasyum ve azot ihtiyacı çiçeklenmeyle birlikte hızla artar. Fazla azot yaprağı büyütür ama dişi çiçeği azaltabilir. Kireçli toprakta demir ve fosfor bağlanır, tuzlu suda kök su almakta zorlanır; ikisi de genç meyvenin dökülmesini artırır.
Bitki probiyotiği kabakta dikim veya ekimden sonraki ilk gelişimde köke yerleşir ve kök gelişimini destekler. Çiçeklenme başlangıcında yapraktan uygulama yoğun döneme eşlik eder; meyve tutumu ve gelişim başlangıcında topraktan uygulama kök bölgesini tazeler. Amaç, genç meyvelerin ihtiyaç duyduğu besin akışına yardımcı olmaktır.
Kabak (Cucurbita spp.); geniş şemsiye yaprakları, içi boş ve gevrek gövdesi, hızlı büyümesi ve ayrı eşeyli çiçekleriyle kendine özgü bir bitkidir. Yazlık sakız ve Girit kabağı (C. pepo), kışlık bal kabağı (C. moschata / maxima) ve çerezlik kabak farklı pazarlara gider; ama kabak yetiştiriciliğinin her türünde verimi belirleyen ortak payda kök bölgesinin çalışma gücüdür.
Geniş yapraklardan gün boyu çok su buharlaşır; ama içi boş kök boğazı aşırı neme ve havasızlığa karşı çok kırılgandır.
Kök yeterli fosfor ve iz element çekemezse ya da bitki sıcak stresine girerse dişi çiçek oluşumu durur, bitki yalnızca erkek çiçek açar.
Sakız kabağı dikimden 35–40 gün sonra her gün meyve büyütür ve kesintisiz potasyum-kalsiyum ister; bal kabağı ve çerezlik kabak et ve çekirdek dolumu için sezon sonuna kadar canlı bir köke ihtiyaç duyar.
Hızlı metabolizmayı beslemek, toprakta kilitli fosfor ve potasyumu çözmek ve hassas kök boğazını desteklemek için Proverim'deki 5 Bacillus türü kök çevresinde birlikte çalışır:
B. megaterium, organik asitler ve fosfataz enzimleriyle kireçli topraktaki bağlı fosforu çözer. Artan fosfor ve enerji, bitkinin erkek çiçekten dişi çiçeğe geçmesini destekler; çerezlik kabakta çekirdek içinin yağ ve proteinle dolmasına katkı sağlar.
B. pumilus ACC deaminaz enzimiyle stres etilenini dengeleyerek küçük kabak dökümünü azaltmaya yardım eder; B. subtilis yeni beyaz kök uçlarının oluşumunu teşvik ederek kalsiyumun meyve ucuna ulaşmasını destekler.
B. licheniformis topraktaki çözünmez potasyumu serbest bırakarak meyveye su ve şeker akışını destekler. Sakız ve Girit kabağında armutlaşmanın azalmasına, bal kabağında et kalınlığına, turuncu renge ve şeker (Brix) oranına katkı sağlar.
B. amyloliquefaciens kök çevresinde su tutan ekzopolisakkarit (EPS) jeller üretir; seradaki tuz stresine ve kıraçta yetişen çerezlik ve bal kabağının kuraklık stresine dayanmasına yardımcı olur.
Beş tür, yazlık, kışlık ve çerezlik kabakta kök bölgesinde farklı görevler üstlenir.
Hedef dönem: Çıkış/dikim ve tüm sezon
Kabak kökü toprağın ilk 15–25 cm'sinde yüzlek yayılır. B. subtilis kök uçlarına tutunup biyofilm oluşturur.
Hedef dönem: Dikim ve çiçeklenme
Dişi çiçek ve dolgun çekirdek için bitkinin yeterli fosfor alması gerekir. B. megaterium toprakta bağlı kalan fosforu çözer.
Hedef dönem: Vejetatif dönem ve sıcaklar
Serada tuz birikir, kıraçta kuraklık sıkıştırır. B. amyloliquefaciens kök çevresinde tampon bir bölge kurar.
Hedef dönem: Meyve büyütme ve hasat
Hasat başlayınca kabağın potasyum ihtiyacı azotun iki katına çıkar. B. licheniformis kil arasına sıkışmış potasyumu çözer.
Hedef dönem: Yoğun meyve tutumu
Meyve yükü ve sıcak stresi altında bitki küçük kabakları sarartıp atar. B. pumilus hormon dengesini korumaya yardım eder.
| Bakteri türü | Temel mekanizma | Kabaktaki katkısı | Hedef dönem |
|---|---|---|---|
| B. subtilis | Oksin-sitokinin, biyofilm, siderofor | Saçak kök hacmi, kök boğazı gücü | Çıkış/dikim ve tüm sezon |
| B. megaterium | Fosfataz ve fitaz enzimleri | Dişi çiçek artışı, çekirdek dolgunluğu | Dikim ve çiçeklenme |
| B. amyloliquefaciens | Ekzopolisakkarit (EPS), kök kolonizasyonu | Tuz ve kuraklık stresine destek, nem dengesi | Vejetatif dönem ve sıcaklar |
| B. licheniformis | Potasyum çözme, proteaz | Silindirik meyve, parlak kabuk, yüksek Brix | Meyve büyütme ve hasat |
| B. pumilus | ACC deaminaz, hormon dengesi | Meyve ucu sararmasının azalması, kalsiyum | Yoğun meyve tutumu |

1. uygulama · 1 L / 200 L su · 2 dekara kadar
Fide dikildikten ya da tohum çıktıktan sonra yüzlek kök hızla yayılır. Bakteriler bu dönemde köke yerleşir; kök gelişimi ve fosfor alımı desteklenir.
Nasıl: Can suyu, damlama veya fide viyolüne

2. uygulama · 1 L / 300 L su · 3 dekara kadar
İlk dişi çiçekler açılırken bitki hem büyür hem meyve bağlamaya hazırlanır. Yapraktan uygulama bu döneme eşlik eder.
Nasıl: Sabah erken veya akşamüstü püskürtme

3. uygulama · 1 L / 200 L su · 2 dekara kadar
Genç kabaklar büyümeye başladığında su ve besin ihtiyacı artar. Kök çevresindeki bakteri nüfusu tazelenir; besin akışı desteklenir.
Nasıl: Damlama veya can suyu
Uygulama zamanı hakkında
Resmi takvimde kabak karpuz ve kavunla aynı gruptadır: ekim veya dikim sonrası ilk gelişimde topraktan, çiçeklenme başlangıcında yapraktan, meyve tutumu ve gelişim başlangıcında topraktan.
Tohumla ekimde ilk uygulamayı çıkıştan sonra, bitki ilk gerçek yapraklarını açarken yapın. Fide dikiminde ise dikimden sonraki can suyuyla verebilirsiniz.
Kabak kökü ilk 15–25 cm'de yayıldığı için ürünün doğrudan bu katmana inmesi gerekir. Önce normal sulamayı yapın; sulamanın son 15 dakikasında ürünü gübre tankından verin, ardından kısa bir temiz su geçirerek ürünü kök bölgesine indirin. Suyu doğrudan kök boğazına değdirmeyin. Kıraçta yetişen bal kabağı ve çerezlik kabakta toprak nemliyken, yağmurdan önce veya hemen sonra can suyu olarak verin.
1 L ürün + 0,5 L şilempe → 200 L su · 2 dekara kadar
Sabah erken veya akşam serinliğinde, hava 10–30 °C arasındayken sırt veya tarla pülverizatörüyle püskürtün. Yaprak yüzeyine yerleşen Bacillus türleri kabağın dev yaprak alanında yapraktan besin alımına eşlik eder.
1 L ürün + 0,5 L şilempe → 300 L su · 3 dekara kadar
Uygulama sayısı değişmez: resmi takvimdeki 3 uygulama bakterileri köke yerleştirir, bakteriler kök çevresinde çoğalarak sonraki evrelerde de çalışmayı sürdürür.
Yazlık kabakta fide dikiminde can suyuyla, doğrudan tohum ekiminde çıkıştan sonraki ilk sulamada; bal kabağı ve çerezlik kabakta bitkiler 4–6 yapraklıyken (birinci çapadan sonra) topraktan verilir. Kök boğazının güçlü kalmasını ve hızlı saçak kök gelişimini destekler.
1. uygulama · dikim sonrası ilk gelişim · topraktan
İlk çiçekler görünürken bitki erkek çiçekten dişi çiçeğe geçmelidir. Bal kabağı ve çerezlikte kol atma da bu döneme denk gelir. Yapraktan uygulama güçlü bir kök-gövde çatısının kurulmasına ve dişi çiçek oluşumuna eşlik eder.
2. uygulama · çiçeklenme başlangıcı · yapraktan
Sakız ve Girit kabağında hasat başlayınca bitki her gün meyve büyütür. Meyve tutumundaki topraktan uygulama, kilitli potasyum ve fosforun çözülmesine yardım ederek bitkinin 3–4 ay yaşlanmadan meyve vermesini destekler.
3. uygulama · meyve tutumu ve gelişimi · topraktan
Kışlık ve çerezlik kabakta meyveler büyümeye başladığında yapılan topraktan uygulama, meyve ağırlığına, et kalınlığına ve çekirdek iç randımanına katkı sağlar; kök sezon sonuna kadar canlı kalır.
3. uygulama · meyve tutumu ve gelişimi · topraktan
Yeni oluşan 5–8 cm'lik kabakların çiçek burnundan sararıp yumuşaması ve büzüşmesi; kalsiyum taşınımındaki aksama ve kökün üstteki meyve yükünü besleyememesinden kaynaklanır.
Yüksek sıcaklık, ışık dengesizliği veya fosfor-bor kilitlenmesi yaşayan bitkide yaprak koltuklarından dişi çiçek yerine sürekli saplı erkek çiçek çıkar.
Topraktaki potasyumun kil minerallerine sıkışıp bitkiye ulaşmaması ve su stresi, meyvenin silindirik formunu bozar.
Yüzlek emici kökler sık sulama veya ağır toprak yüzünden havasız kalınca dev yapraklar öğle sıcağında hızla pörsür.
Hasat ortasında kökün yaşlanıp besin alımını kesmesi; yazlık kabakta hasat ömrünü kısaltır, çerezlik kabakta çekirdekleri kof bırakır.
Bacillus türlerinin ürettiği büyüme düzenleyicileri yan kök ve kök tüyü oluşumunu destekler. Daha çok kök, daha geniş bir besin ve su alanı demektir.
B. subtilis'in bitkinin demir alımını desteklediği gösterilmiştir (Zhang ve ark., 2009). Kireçli topraklarda kabağın genç yapraklarındaki solgunlukla ilgilidir.
B. licheniformis ve B. pumilus, sıcak, kuraklık ve tuzlu su gibi stres koşullarında bitkiye destek olur.
Araştırma sonuçları ilgili çalışmalardaki suşlara ve koşullara aittir; Proverim'in beşli karışımı için birebir garanti değildir.
Sezonda 2 topraktan + 1 yapraktan uygulama. Dekarı girin, ihtiyacınızı ve en uygun ambalajı görün.
Kabakta bitki probiyotiği
Topraktan uygulamada 1 L ürün 200 L suyla 2 dekara kadar, yapraktan uygulamada 1 L ürün 300 L suyla 3 dekara kadar yeter. Sezonda 2 topraktan + 1 yapraktan uygulama yapıldığı için 10 dekar için yaklaşık 13,3 L gerekir.
Evet. 1 L ürün önce ürünle gelen 0,5 L şilempe ile karıştırılır, sonra gübre tankına katılır. Damlamanın son 20–30 dakikasında vermek ürünü kök bölgesinde tutar. Hazırlanan karışım aynı gün kullanılmalıdır.
Hayır. Gübre programınıza devam edin. Bitki probiyotiği gübrenin yerini almaz; besinin köke daha iyi ulaşmasına ve kök gelişimine yardımcı olur. Hazır gübre karışımlarıyla tankta uzun süre bekletmeyin.
Sabah erken veya akşamüstü, hava sıcaklığı 10–30 °C arasındayken. Öğle sıcağında ve güçlü rüzgârda püskürtme yapmayın; yaprakların iki yüzü de ıslanmalıdır.
10 L suya 50 mL ürün (aynı 1/200 oranı), 1 L suya 5 mL karıştırıp can suyu olarak verin. Saksıda da aynı 3 dönem geçerlidir.
Sabah erken saatte açık bir erkek çiçeği koparın, taç yapraklarını ayırın ve ortasındaki tozu dişi çiçeğin ortasına hafifçe sürün. Dişi çiçeği, altındaki minik kabaktan tanırsınız. Serada ve arının az olduğu dönemde işe yarar.
Hayır. Yazlık kabak çeşitlerinin tümünde aynı 3 dönem ve aynı doz geçerlidir; tarlada ve serada da program aynıdır.
Kabakta kök, çiçek ve meyve
Kabak en iyi gündüz 22–28 °C, gece 15–18 °C sıcaklıkta ve pH'ı 6,0–7,0 olan derin, havadar, süzek tınlı veya kumlu-tınlı topraklarda yetişir. Ilık ve sıcak iklimi sever; ilkbahar geç donlarına ve sonbahar erken donlarına duyarlıdır. Toprak 12 °C'nin altına düşünce kök çalışması durur, 35 °C'nin üstünde dişi çiçek sayısı azalır. Su tutan ama göllenmeyen, organik maddece zengin toprakları tercih eder.
Kabak açık tarlada don tehlikesi geçip toprak en az 14–15 °C olunca, bölgeye göre nisan-mayısta ekilir; tohum toprağa göre 3–5 cm derine ekilir. Yazlık sakız/Girit kabağında (kolsuz, toplu tipler) sıra arası 80–100 cm, sıra üzeri 50–70 cm; kışlık bal kabağında (kol atan tipler) sıra arası 200–300 cm, sıra üzeri 100–150 cm; çerezlik kabakta sıra arası 100–140 cm, sıra üzeri 50–80 cm uygulanır.
Kabakta küçük meyvelerin uçtan sararıp büzüşmesinin üç ana sebebi vardır: dişi çiçeğin döllenmemesi, meyve ucuna yeterli kalsiyum ulaşmaması ve zamanında toplanmayan büyük kabakların besini çekmesi. Yeni oluşan 5–10 cm'lik kabakların çiçek burnundan sararıp yumuşaması en sık yaşanan fizyolojik sorundur. Dişi çiçek sabah açtığında arı yoksa ya da nem ve soğuk yüzünden polen taşınamamışsa meyve döllenmez; düzensiz sulama veya zayıf kök yüzünden meyve ucuna yeterli kalsiyum ulaşmaz; büyük kabaklar zamanında toplanmazsa bitki enerjisini onlara harcar ve arkadan gelen küçük meyveleri sarartır.
Kabak 30–32 °C üstü gece-gündüz sıcaklıkları, uzun gün, su stresi, fazla azot ve toprakta fosfor-bor eksikliği yüzünden sürekli erkek çiçek açar. Doğası gereği ilk boğumlarda önce erkek çiçek açar, sonra dişi çiçeğe geçer. Azotu azaltın, fosfor-potasyum ve bor-çinko verin, sulamayı düzene sokun, serada gece sıcaklığını havalandırmayla düşürün.
Kabakta tozlaşmayı açık tarlada bal arıları ve bombus arıları yapar; serada bombus kovanı konur ya da sabah 07.00–10.00 arasında elle tozlama yapılır. Erkek ve dişi organlar ayrı çiçeklerdedir; polen ağır ve yapışkan olduğu için rüzgârla taşınmaz. Kış, erken ilkbahar ve geç sonbaharda sera ve alçak tünelde arılar çalışamaz; bu soğuk günlerde erkek çiçeğin taç yaprakları koparılıp polen dişi çiçeğin tepeciğine elle sürülür ya da bitkisel tozlaştırıcı uygulanır.
Sapı ince, ucu şişkin (armut şekilli) meyve tipik olarak potasyum eksikliği ve düzensiz su alımının belirtisidir. Ucu sivrilmiş ve rengi açılmış meyve azot eksikliği ve yetersiz tozlaşmadan kaynaklanır. Ortası boğumlu veya muz gibi kıvrık meyve; eksik döllenme, ani su stresi ya da büyüyen meyvenin yaprak sapına veya toprağa sıkışmasıyla oluşur.
Kabak, ilk çiçekler veya ilk küçük meyveler görünene kadar az, meyve tuttuktan sonra yazlıkta toprağa göre 2–4 günde bir (sıcakta serada her gün veya gün aşırı) damlamayla sulanır. En kritik kural ilk dönemde aşırı sulamadan kaçınmaktır: erken verilen bol su kökü yüzeyde tutar, bitkiyi boya ve yaprağa iter (azdırır) ve kök boğazını strese sokar. Meyve tutunca su ihtiyacı hızla artar; su doğrudan kök boğazına değmemelidir.
Kabak; tabanda çiftlik gübresi ve fosfor, çiçeklenme öncesi dengeli NPK ve kalsiyum, hasatta ise potasyum ağırlıklı beslenmeyi sever. Taban gübrelemesinde ekim veya dikimden önce dekara 3–4 ton iyi yanmış çiftlik gübresiyle 25–30 kg DAP (18-46-0) veya 15-15-15 kompoze gübre ve 15–20 kg potasyum sülfat verilir. Çiçeklenme öncesinde kök ve yaprak çatısı için dengeli NPK ve kalsiyum nitrat kullanılır. Hasat başlayınca potasyum ihtiyacı azotun iki katına çıkar; sulamalarda dönüşümlü olarak potasyum nitrat, kalsiyum nitrat, magnezyum sülfat ile bor, çinko ve demir verilir. Proverim bu programın yerini almaz, besinin köke ulaşmasına yardım eder.
Evet, yazlık sakız ve Girit kabağında ilk hasatlardan 2–3 hafta sonra başlayarak, meyvesi toplanmış alt boğumlardaki yaşlı, sararmış ya da toprağa değen yapraklar kademeli kesilir. Hasat ilerledikçe alt yapraklar yaşlanır ve üst üste binerek bitki ortasının havalanmasını zorlaştırır. Gövde içi boş olduğu için kesim yeri kolay kurusun diye yaprak sapı gövdeden 5–8 cm uzun bırakılır; kesim keskin bıçakla, sabah güneşli saatlerde yapılır.
Bal kabağında her kökte en güçlü 2–3 ana kol bırakılır, her kolda 1–2 meyve tutunca meyvenin ilerisinden 4–5 yaprak sayılıp kolun ucu koparılır. Metrelerce kol atan kışlık bal kabakları (Adapazarı kestane kabağı, arı kabağı, butternut vb.) kendi hâline bırakılırsa çok sayıda küçük ve lezzetsiz meyve tutar. Bitki başına toplam 2–4 meyve bırakılır; böylece bitki sürgün uzatmayı bırakır, enerjisini mevcut kabaklara verir.
Bacillus, karışım ve uygulama
Çerezlik kabakta çekirdek verimi; bitki başına meyve sayısını sınırlamak (sulu şartta 3–4, kıraçta 1–2) ve fosfor-bor-çinko ile potasyum-kükürt beslemesini zamanında yapmakla artar. Kazancı meyvenin büyüklüğü değil; çekirdeklerin sayısı, iriliği ve dolgunluğu (bin dane ağırlığı) belirler. Çiçeklenme ve tohum oluşumunda fosfor, bor ve çinko ihtiyacı karşılanmalı; meyve büyüdükten sonra, çekirdek içi yağ ve proteinle dolarken potasyum ve kükürt beslemesi yapılmalıdır.
Kabak yaprakları çoğunlukla azot, magnezyum, potasyum ya da demir-çinko eksikliği yüzünden sararır; hangi yaprağın sarardığı eksik elementi gösterir. Alt yaşlı yaprağın tamamı sararıyorsa azot; damarlar yeşil, aralar sarıysa magnezyum; kenarları yanarak sararıyorsa potasyum eksikliğidir. Genç tepe yapraklarının sararması kireçli toprakta kilitlenen demir ve çinkonun işaretidir. Yaprak üstündeki gümüşi-metalik parlaklık bazı çeşitlerde genetik bir özelliktir; ani gece-gündüz sıcaklık farkına veya kuraklığa karşı fizyolojik bir tepki de olabilir. Yaprakta silinebilen, toz gibi beyaz bir örtü varsa bitki koruma uzmanına danışın.
Yazlık sakız ve Girit kabağı fide dikiminden 35–45 gün (tohum ekiminden 45–55 gün) sonra toplanmaya başlar; kışlık bal kabağı ve çerezlik kabak ise ekimden 100–130 gün sonra (eylül-ekim) tek seferde hasat edilir. Yazlıkta ilk kesimler 2–3 günde bir yapılır; havalar ısınıp bitki tam verime yatınca her gün ya da gün aşırı hasat gerekir. Bal kabağı ve çerezlik kabak tam olgunluğa ulaşmalıdır.
Sakız ve Girit kabağı 15–20 cm boy ve 120–180 gram ağırlıkta, kabuk tırnakla kolayca delinecek kadar taze ve parlakken toplanır. Hasat sabah erken, bitkinin su basıncı yüksekken yapılır. Meyve döndürülerek çekilmez; bıçakla sapı 1–2 cm kalacak şekilde kesilir. Bitkide unutulan tek bir iri kabak arkadan gelen 4–5 küçük meyveyi sarartabileceği için iri meyveler hemen alınmalıdır.
Bal kabağı; yapraklar ve kollar kuruduğunda, meyve sapı kuruyup odunlaştığında, kabuk matlaşıp sertleştiğinde (tırnak batmadığında) ve vurulunca tok ses verdiğinde hasat edilir. Sap kabak üzerinde 5–8 cm (T şeklinde) bırakılarak kesilir; sapı kopan kabak sap çukurundan çabuk bozulur. Kesilen kabaklar 7–10 gün güneşte ya da havadar yerde bekletilerek kabuğu kürlenir, ardından 10–13 °C ve %50–70 nemli, kuru ve havadar depolarda 4–6 ay saklanır.
Açık tarla yazlık kabakta dekardan ortalama 3–5 ton (uzun sezon damlamalı bakımda 6–7 ton) alınır. Serada tek sezonda 6–10 ton (uzun sezonda 12 tona kadar) elde edilir. Kışlık bal kabağında sulu şartta 3–6 ton, kıraçta 1,5–2,5 ton alınır. Çerezlik kabakta kuru çekirdek verimi kıraçta dekara 70–120 kg, sulu ve iyi gübrelenen arazide 150–220 kg'dır.
Kabak gövdesi, uzun süre susuz kalan bitkiye birden bol su ve yüksek dozda azot verildiğinde içi boş ve süngerimsi dokular hızla şiştiği için boyuna yarılır. Sürekli ıslak kalan kök boğazı da zayıflar ve bitki dipten çökebilir. Fideleri derin dikmeyin, boğaz doldururken kök boğazına ıslak çamur yığmayın, damlama borularını gövdeden 10–15 cm uzağa çekin ve dengeli sulayın.
Kabak, kabakgillerin doğal acı bileşiği olan kükürbitasin (cucurbitacin) meyvede yüksek düzeyde biriktiğinde acı olur. Kendi topladığınız tohumdan ekilen kabakta en sık sebep, süs kabakları veya yabani kabaklarla melezlenmedir; şiddetli su ve sıcaklık stresi de acılığı artırabilir. Acı tadı olan kabak tüketilmemelidir. Sertifikalı tohum kullanın, tohumluk ayıracaksanız çeşitleri birbirinden uzak ekin ve sulamayı düzenli tutun.
Kabakta ilk çapa bitkiler 3–4 gerçek yapraklıyken, ikinci çapa 15–20 gün sonra kol atma veya çiçeklenme öncesinde yüzeysel yapılır; bitki sıra aralarını kapattıktan sonra tarlaya çapa sokulmaz. Kabak kökü ilk 15–25 cm'de yayıldığı için derin çapa emici beyaz kökleri koparır ve bitkiyi strese sokar. İlk çapada kaymak tabakası kırılır ve otlar temizlenir; ikinci çapayla gövde çevresine hafifçe kuru toprak çekilir.
Kabak; salatalık, kavun, karpuz ve acurla aynı familyadandır (Cucurbitaceae, kabakgiller). Bu bitkilerin söküldüğü tarla veya seraya üst üste kabak ekilmemelidir; aynı besinler tükenir, toprak yorgunluğu ve kök bölgesi sorunları hızla artar. En iyi ekim nöbeti; buğday, arpa, mısır gibi tahıllar, fasulye, bezelye, mercimek, yonca gibi baklagiller ya da soğan, sarımsak, lahana gibi farklı familyalarla 3–4 yıllık rotasyondur.
Kabağın 3 kritik anında yararlı bakteri desteği. 1 litre, 2 dekar.