
Çıkış düzensiz
Kaymak bağlayan ya da kuruyan toprakta yulaf düzensiz çıkar; tarla yamalı görünür.
Satın al
Çıkış, kardeşlenme ve sapa kalkma: yulafın 3 kritik anında yararlı bakteri desteği. Ne zaman, nasıl, ne kadar?

Yulaf, tahılların içinde suya en çok ihtiyaç duyanlardandır; kurak ve sıcak bahar onu buğdaydan önce yorar. Buna karşılık asitli ve fakir topraklarda diğer tahıllardan daha iyi tutunur. Sararan yaprak, yatan sap ve hafif tane çoğu zaman suyun ve besinin köke düzensiz ulaşmasıyla ilgilidir.
3 kritik anı gör ↓Yulaf için Proverim1 L 949 TL'den · tek uygulamada topraktan 2 dekar · Bakanlık tescilli
Sezonluk ihtiyacımı hesapla Satın al
Kaymak bağlayan ya da kuruyan toprakta yulaf düzensiz çıkar; tarla yamalı görünür.

Kış sonunda soğuk toprakta azot alımı yavaşlar; kireçli tarlalarda iz element alımı da zorlaşır.

Geç ekim, kuraklık ve besin yetersizliği kardeşlenmeyi azaltır; dekardaki salkım sayısı düşer.

Salkım oluşumunda ve tane dolumunda kuraklık ile sıcak yulafta taneyi hafifletir.
Yulaf belirtileri hakkında
Fazla azot, sık ekim, uzun ve ince sap, salkım döneminde yağmur ve rüzgâr en sık sebeplerdir. Azotu dengeli verin; güçlü kök bitkinin ayakta kalmasına yardımcı olur.
Salkım ve tane dolumu döneminde kuraklık ile sıcak, sapa kalkmada besin yetersizliği ve yatma taneyi hafifletir.
Avena sativa
Yulafın saçak kökü geniş bir alana yayılır ve nemli toprakta güçlü gelişir. Asitli ve fakir topraklarda diğer tahıllardan daha iyi tutunur; ağır, su göllenen ve kaymak bağlayan toprakta ise çıkış düzensizleşir.
Besin ve su ihtiyacı kardeşlenme ile salkım oluşumunda en yüksektir. Fazla azot yulafın uzun ve ince sapını yatmaya yatkın hâle getirir. Kireçli toprakta bazı iz elementlerin alımı zorlaşır, yapraklar açık renkli kalabilir.
Bitki probiyotiği yulafta ilk çıkışta toprağa verilir; bakteriler genç köke en baştan yerleşir. Kardeşlenme ve sapa kalkmadaki yapraktan uygulamalar, salkımın ve tanelerin şekillendiği dönemlerde besin alımına eşlik eder.
Yulaf (Avena sativa), tahılların içinde suya en düşkün, kışa ise buğday ve arpadan daha az dayanıklı olanıdır. Yulaf yetiştiriciliği Türkiye’de hem tane hem de ot ve silaj için yapılır; ılıman bölgelerde kışlık, soğuk iç bölgelerde yazlık ekilir. Başak yerine gevşek bir salkım taşır ve salkım başına tane sayısı kardeşlenme ile sapa kalkmada belirlenir. Yulafta verimi belirleyen asıl darboğaz, bahar kuraklığı gelmeden kökün geniş bir hacme yayılıp kardeşleri ve salkımı besleyebilmesidir.
Yulafın saçak kökü yoğun ve yaygındır ama aynı tane verimi için buğday ve arpadan daha çok su tüketir. Kurak baharda ilk yorulan tahıl odur.
Yulaf, buğday ve arpaya göre soğuğa daha hassastır. Bu yüzden kışı sert geçen yaylalarda yazlık, kıyı ve geçit bölgelerinde kışlık ekilir.
Tanelerin taşındığı salkım, sapa kalkmada şekillenir. Bu dönemde su ve azot aksarsa salkım kısa ve seyrek kalır, uçtaki taneler hafif dolar.
Yulaf pH 5,5 civarındaki asitli ve fakir topraklarda diğer tahıllardan daha iyi tutunur; kireçli toprakta ise demir ve mangan alımı zorlaşır.
Yulafın susuz bahara güçlü kökle, dolu salkımla girmesi için Proverim’deki 5 Bacillus türü kök bölgesinde iş bölümüyle çalışır:
B. subtilis çimlenen tohumun köküne tutunup biyofilm kurar; büyüme düzenleyicileriyle yan kök ve kök tüyü oluşumunu teşvik eder. Kışa veya yazlık ekimde bahara güçlü bir kökle girilmesine katkı sağlar.
B. megaterium toprakta bağlı kalan fosforu çözer. Fosfor, yulafta kardeş sayısını ve kök derinliğini belirleyen başlıca besindir.
B. amyloliquefaciens kök çevresinde su tutan ekzopolisakkaritler üretir; B. pumilus kuraklıkta yükselen stres etilenini dengeler. Birlikte yulafın susuz geçen bahar günlerine dayanmasına yardımcı olur.
B. licheniformis kil arasına sıkışmış potasyumu çözer. Potasyum sapın sağlamlığına ve yapraktaki şekerin taneye taşınmasına katkı sağlar; salkımın daha ağır dolmasını destekler.
Beş tür, yulafın çıkıştan salkım dolumuna kadar süren sezonunda kök bölgesinde farklı görevler üstlenir.
Hedef dönem: Ekim ve ilk çıkış
Yulaf, nemli toprakta hızla yayılan saçak köküyle güçlüdür. B. subtilis genç kökün ucuna yerleşip biyofilm oluşturur.
Hedef dönem: Çıkış ve kardeşlenme
Soğuk toprakta yulafın fosfor alımı yavaşlar. B. megaterium toprakta kilitli kalan fosforu köke açar.
Hedef dönem: Kardeşlenme ve bahar kuraklığı
Yulaf suya en düşkün tahıldır. B. amyloliquefaciens kök çevresinde hızla çoğalıp nem tutan bir tampon tabaka kurar.
Hedef dönem: Sapa kalkma ve tane dolumu
Sapa kalkmada yulafın potasyum ihtiyacı hızla artar. B. licheniformis kil arasına sıkışmış potasyumu çözer.
Hedef dönem: Sapa kalkma ve salkım çıkışı
Kuraklık ve sıcak, yulafta salkımın kısalmasına ve uç tanelerin boş kalmasına yol açar. B. pumilus hormon dengesini korumaya yardım eder.
| Bakteri türü | Temel mekanizma | Yulaftaki katkısı | Hedef dönem |
|---|---|---|---|
| B. subtilis | Oksin-sitokinin, siderofor, biyofilm | Kılcal kök, demir alımı, hızlı çıkış | Ekim ve ilk çıkış |
| B. megaterium | Fosfataz, fitaz ve organik asit | Kardeş sayısı, kök derinliği | Çıkış ve kardeşlenme |
| B. amyloliquefaciens | Ekzopolisakkarit (EPS), kök kolonizasyonu | Kuraklık ve tuz stresine destek | Kardeşlenme ve bahar kuraklığı |
| B. licheniformis | Potasyum çözme, proteaz-amilaz | Sağlam sap, ağır tane | Sapa kalkma ve tane dolumu |
| B. pumilus | ACC deaminaz, giberellin | Kuraklıkta hormon dengesi | Sapa kalkma ve salkım çıkışı |

1. uygulama · 1 L / 200 L su · 2 dekara kadar
Bakteriler çimlenen genç köke yerleşir; nemli toprakta yayılan saçak kökün gelişimi ve fosfor alımı desteklenir.
Nasıl: Tarla pülverizatörüyle toprağa veya yağmurlamayla

2. uygulama · 1 L / 300 L su · 3 dekara kadar
Kardeşlenmede yulaf yeni saplar ve kökler oluşturur. Yapraktan uygulama yaprak yüzeyine yararlı bakteri taşır ve bu döneme eşlik eder.
Nasıl: Tarla pülverizatörü; sabah erken veya akşamüstü

3. uygulama · 1 L / 300 L su · 3 dekara kadar
Sapa kalkmada salkım şekillenir, su ve besin ihtiyacı hızla artar. İkinci yapraktan uygulama bu döneme eşlik eder.
Nasıl: Tarla pülverizatörü; sabah erken veya akşamüstü
Uygulama zamanı hakkında
Resmi takvimde 3 uygulama vardır: ekimden sonra ilk çıkışta topraktan, kardeşlenme döneminde yapraktan, sapa kalkma döneminde yapraktan.
Hayır, 3 dönem ve doz aynıdır. Yazlık yulafta dönemler daha kısa aralıkla gelir; ilk çıkıştaki topraktan uygulamayı geciktirmeyin.
Ekimden sonra çıkış görüldüğünde tarla pülverizatörüyle toprağa ya da yağmurlama sulamayla verin. Kuru tarımda toprak nemliyken, yağmurdan hemen önce veya hemen sonra uygulayın; böylece ürün yağmurla birlikte kök bölgesine iner.
1 L ürün + 0,5 L şilempe → 200 L su · 2 dekara kadar
Kardeşlenmede ve ardından sapa kalkmada, sabah erken veya akşam serinliğinde, hava 10–30 °C arasındayken yaprakları iyice ıslatacak şekilde tarla pülverizatörüyle püskürtün. Rüzgârlı ve yağmur beklenen saatlerden kaçının.
1 L ürün + 0,5 L şilempe → 300 L su · 3 dekara kadar
Uygulama sayısı değişmez: resmi takvimdeki 3 uygulama bakterileri köke yerleştirir, bakteriler kök çevresinde çoğalarak sonraki evrelerde de çalışmayı sürdürür.
Yulaf tavlı toprağa 3–5 cm derinliğe ekilir ve uygun nemde 1–2 hafta içinde çıkar. İlk uygulama çıkışla birlikte toprağa yapılır; bakteriler genç köke en baştan yerleşir.
1. uygulama · ekimden sonra ilk çıkışta · topraktan
Bitki ana sapın yanından yeni saplar ve yeni kökler verir. Dekardaki salkım sayısı bu dönemde belirlenir; azotun bir kısmı da bu dönemde verilir.
2. uygulama · kardeşlenme döneminde · yapraktan
Boğumlar uzar, salkım sapın içinde şekillenir; su ve besin ihtiyacı en hızlı bu dönemde artar.
3. uygulama · sapa kalkma döneminde · yapraktan
Salkım çıkar, çiçeklenir ve taneler dolar. Tane için salkım ve sap sarardığında, ot için süt ve hamur olumu arasında biçim yapılır.
Soğuğa hassas olan yulaf sert geçen kışlarda seyrelir; uygun olmayan bölgede kışlık ekim, baharda boşluklu tarla bırakır.
Soğuk ve ıslak toprakta azot alımı yavaşlar, kireçli toprakta demir ve mangan alımı zorlaşır; bitki açık yeşil kalır.
Geç ekim, kuru toprak ve fosfor yetersizliği kardeşlenmeyi azaltır; dekarda salkımlı sap sayısı düşer.
Sapa kalkma ve tane dolumunda kuraklık ile sıcak yulafta salkımı kısaltır, uçtaki taneleri hafif bırakır.
Yulafın ince ve uzun sapı fazla azot, sık ekim, yağmur ve rüzgârla kolayca yatar; hasat zorlaşır, kalite düşer.
Bacillus türlerinin ürettiği büyüme düzenleyicileri yan kök ve kök tüyü oluşumunu destekler. Daha çok kök, daha geniş bir besin ve su alanı demektir.
Yulaf suya en duyarlı tahıllardandır. B. licheniformis ve B. pumilus, kuraklık ve sıcak gibi stres koşullarında bitkiye destek olur.
B. megaterium topraktaki bağlı fosforun bitkinin alabileceği hâle gelmesine yardımcı olur. Fosfor, yulafta kök ve kardeş gelişimi için gereklidir.
Araştırma sonuçları ilgili çalışmalardaki suşlara ve koşullara aittir; Proverim'in beşli karışımı için birebir garanti değildir.
Sezonda 1 topraktan + 2 yapraktan uygulama. Dekarı girin, ihtiyacınızı ve en uygun ambalajı görün.
Yulafta bitki probiyotiği
Topraktan uygulamada 1 L ürün 200 L suyla 2 dekara kadar, yapraktan uygulamada 1 L ürün 300 L suyla 3 dekara kadar yeter. Sezonda 1 topraktan + 2 yapraktan uygulama yapıldığı için 10 dekar için yaklaşık 11,7 L gerekir.
1 topraktan + 2 yapraktan uygulama ile dekara sezonda yaklaşık 1,17 L ürün gerekir. 20 L ambalajla bu, dekara yaklaşık 583 TL eder (güncel ambalaj fiyatına göre değişir).
Evet. Aynı 3 dönem uygulanır; biçim erken yapılacaksa sapa kalkma dönemindeki yapraktan uygulamayı biçimden önce tamamlayın.
Evet. Topraktan uygulamayı ekimden sonra, toprak nemliyken veya yağmurdan önce yapın; yapraktan uygulamalar kardeşlenme ve sapa kalkmada yapılır.
Evet, doz ve takvim aynıdır. Yulaf asitli topraklara diğer tahıllardan daha iyi uyum sağlar; bitki probiyotiği kök gelişimini ve besin alımını destekler.
Hayır. Gübre programınıza devam edin. Bitki probiyotiği gübrenin yerini almaz; besinin köke daha iyi ulaşmasına ve kök gelişimine yardımcı olur. Hazır gübre karışımlarıyla tankta uzun süre bekletmeyin.
Sabah erken veya akşamüstü, hava sıcaklığı 10–30 °C arasındayken. Öğle sıcağında ve güçlü rüzgârda püskürtme yapmayın; yaprakların iki yüzü de ıslanmalıdır.
Yulafta kök, çiçek ve meyve
Yulaf, kışı ılıman geçen bölgelerde ekim–kasım aylarında kışlık, kışı sert geçen iç ve doğu bölgelerde şubat sonu–mart aylarında yazlık ekilir. Kıyı bölgeleri ve geçit kuşağında kışlık ekim daha yüksek verim verir. Yazlık ekimde toprak tava gelir gelmez, olabildiğince erken ekmek gerekir; geç ekilen yulaf salkım döneminde sıcağa yakalanır.
Yazlık yulaf, toprak tava gelip traktör tarlaya girebildiği ilk günlerde, çoğu bölgede şubat sonu ile mart sonu arasında ekilir. Erken ekim kökün bahar yağmurlarından yararlanmasını sağlar. Nisan ortasından sonraki ekimlerde verim belirgin düşer.
Yulaf iyi hazırlanmış, kesekleri kırılmış tavlı toprağa mibzerle 3–5 cm derinliğe, 15–20 cm sıra arasıyla ekilir. Mibzerle ekim çıkışı eşitler ve tohumdan tasarruf sağlar. Serpme ekimde tohum miktarı artırılır ve tohum tırmıkla örtülür.
Yulafta mibzerle ekimde dekara 15–18 kg tohum atılır; bu, metrekareye yaklaşık 450–550 tohum demektir. Tane iriliği yüksek çeşitlerde ve serpme ekimde miktar biraz artırılır. Ot için sık ekim ya da fiğ ile karışım yapılacaksa oran karışıma göre ayarlanır.
Yulaf ekimde fosforlu bir taban gübresiyle (ör. DAP veya 20.20.0 gibi kompoze) ekilir, azotun kalanı kardeşlenmede üst gübre olarak verilir. Toprak analizi yoksa dekara toplam 6–8 kg saf azot ve 5–6 kg fosfor genel bir başlangıçtır. Yulaf fazla azota hızlı tepki verir ama sapı zayıf olduğu için yatar.
Yulaf gübrelemesi ekimde fosfor ve azotun bir kısmı, kardeşlenmede kalan azot şeklinde iki parçada yapılır. Fosfor ve potasyumun tamamı ekimle verilir; azotun yarısı ekimde, yarısı kardeşlenme başında üstten atılır. Kuru tarımda azot dozu yağış durumuna göre düşük tutulur. Proverim bu programın yerini almaz, besinin köke ulaşmasına yardım eder.
Yulafta yaprak sararmasının en sık sebepleri kış sonunda soğuk ve ıslak toprakta azot alımının yavaşlaması, kireçli toprakta demir-mangan alımının zorlaşması ve kuraklıktır. Alt yaprakların sararması çoğunlukla azotla, genç yaprakların açık renkli kalması iz elementlerle ilgilidir. Kesin karar için toprak ve yaprak analizi yaptırın; lekeli ve yayılan sararmada bitki koruma uzmanına danışın.
Yulaf tahılların en çok su isteyenidir ve kurak geçen baharlarda sulamaya güçlü tepki verir. Sulama imkânı varsa en kritik dönemler sapa kalkma ve salkım çıkışıdır. Kuru tarımda ise erken ekim, nemi tutan toprak işleme ve dengeli gübreleme suyu verimli kullanmanın yoludur.
Yulaf yazlık ekimde yaklaşık 4–5 ayda, kışlık ekimde 7–8 ayda hasada gelir. Çoğu bölgede tane hasadı haziran sonu–temmuz aylarında yapılır. Salkım ve saplar sarardığında, tane tırnakla kırılacak kadar sertleşip nemi %13–14’e indiğinde biçerdöverle hasat edilir.
Bacillus, karışım ve uygulama
Ot ve silaj için yulaf süt olumu ile hamur olumu arasında biçilir; bu dönemde hem ot miktarı hem de besin değeri dengededir. Daha erken biçimde ot miktarı, daha geç biçimde sindirilebilirlik düşer. Tane için ise tam olgunlukta, salkım sarardığında hasat edilir.
Otluk yulaf, tane yulafına göre biraz daha sık, genellikle fiğ veya bezelye ile karışık ekilir. Karışımda baklagil otun proteinini artırır, yulaf ise baklagile destek olur. Ekimde fosfor, kardeşlenmede ölçülü azot verilir ve biçim süt-hamur olumunda yapılır.
Türkiye’de yulafta ortalama tane verimi dekara 250–300 kg civarındadır. Sulanan veya yağışı iyi alan tarlalarda, uygun çeşitle 400–500 kg ve üstü alınabilir. Ot amaçlı yulafta kuru ot verimi tane veriminin birkaç katıdır ve biçim zamanına göre değişir.
Yulaf verimini en çok erken ve zamanında ekim, bölgeye uygun çeşit ve kardeşlenmede yeterli azot artırır. Sertifikalı tohum kullanın, tohumu mibzerle eşit derinliğe ekin. Fosforu ekimde verin, azotu bölerek uygulayın; sık ekim ve fazla azotla yatmayı davet etmeyin.
Türkiye’de tescilli yulaf çeşitleri arasında Faikbey, Checota, Seydişehir, Kahraman ve Sebat gibi çeşitler bulunur. Kışlık ekime uygun çeşitler kıyı ve geçit bölgelerinde, yazlık çeşitler iç ve doğu bölgelerde tercih edilir. Bölge il tarım müdürlüğünün önerdiği, denenmiş çeşidi seçin.
Yulaf nemi tutan tınlı ve killi-tınlı topraklarda en iyi yetişir; pH 5,5–7,5 aralığına uyum sağlar. Asitli ve fakir topraklarda buğday ve arpadan daha iyi tutunur. Kireçli ve pH’sı yüksek topraklarda demir ve mangan alımı zorlaşır.
Proverim yulafta kök gelişimini, bağlı fosfor ve potasyumun çözülmesini ve kurak baharda kökün dayanmasını destekler. İçindeki 5 Bacillus türü, Bakanlık lisanslı bir mikrobiyal gübre olarak kök bölgesinde iş bölümüyle çalışır. Kardeşlerin ve salkımın beslenmesine yardımcı olur.
Yulafta Proverim 3 kez uygulanır: ekimden sonra ilk çıkışta topraktan, kardeşlenme döneminde yapraktan, sapa kalkma döneminde yapraktan. Topraktan uygulamada 1 L ürün 0,5 L şilempe ile 200 L suya karıştırılıp 2 dekara kadar verilir. Yapraktan uygulamada 1 L ürün 0,5 L şilempe ile 300 L suya karıştırılıp 3 dekara kadar püskürtülür.
Evet, Proverim suda çözünen gübreler ve yaprak gübreleriyle aynı tankta kullanılabilir. Ürünü önce şilempeyle karıştırıp sonra tanka ekleyin ve karışımı aynı gün kullanın. Bakırlı ürünler, klorlu su ve dezenfektanlarla aynı tankta karıştırmayın; bakırlı bir uygulama yaptıysanız Proverim’i en az 7–10 gün arayla verin.
Yulafın 3 kritik anında yararlı bakteri desteği. 1 litre topraktan 2, yapraktan 3 dekar.