
Fide dikimden sonra bekliyor
Patlıcan soğuk toprakta kök salmaz; gece sıcaklığı düşükken dikilen fide uzun süre yerinde sayar.
Satın al
Fide, çiçek ve meyve tutumu: sıcağı en çok seven sebze patlıcanın 3 kritik anında yararlı bakteri desteği.

Patlıcan çiçeğinin ortasındaki dişicik, bitkinin durumunu gösteren bir aynadır. İyi beslenen bitkide dişicik uzundur ve tozlanır; besin, ışık ya da sıcaklık yetmediğinde kısa dişicikli çiçekler oluşur ve bunlar çoğunlukla meyve bağlamadan dökülür. Çiçek dökümü ve meyve tutmaması bu yüzden patlıcanda çoğu zaman kökün ve beslenmenin hikâyesidir.
3 kritik anı gör ↓Patlıcan için Proverim1 L 949 TL'den · tek uygulamada topraktan 2 dekar · Bakanlık tescilli
Sezonluk ihtiyacımı hesapla Satın al
Patlıcan soğuk toprakta kök salmaz; gece sıcaklığı düşükken dikilen fide uzun süre yerinde sayar.

Yoğun hasat döneminde magnezyum ve azot açığı yaşlı yapraklarda sararma olarak görülür. Kök yetişemezse bitki besini yapraklardan çeker.

Besin, ışık ve sıcaklık yetmediğinde kısa dişicikli çiçekler oluşur; bunlar çoğunlukla tozlanamadan dökülür.

Meyve büyürken su ve potasyum ihtiyacı artar. Düzensiz sulama ve zayıf kök meyvenin irileşmesini ve parlak rengini etkiler.
Patlıcan belirtileri hakkında
En sık sebepler 32–35 °C üstü sıcaklık, gece soğukları, düzensiz sulama, düşük ışık ve dengesiz beslenmedir. Bu koşullarda kısa dişicikli çiçek sayısı artar ve dökülme çoğalır. Çiçeklenme sonrası yapraktan uygulama bu dönemde bitkiye eşlik eder.
Çiçeğin ortasına bakın: dişicik, erkek organlardan kısa kalmışsa çiçek büyük olasılıkla meyve bağlamaz. Bu durum genelde besin yetersizliği, aşırı sıcak veya düşük ışıkla ilgilidir. Dengeli beslenme ve canlı kök bölgesi uzun dişicikli çiçek oranını artırır.
Solanum melongena
Patlıcan, domates ve biberle aynı aileden olsa da sıcağı en çok isteyendir. Kökü derine inebilir ama soğuk toprakta adeta uyur; toprak ısınmadan dikilen fide haftalarca büyümez. Derin işlenmiş, süzek ve organik maddesi iyi bir toprak patlıcanın uzun sezonunu taşır.
Patlıcan iri yapraklı ve uzun süre ürün veren bir bitkidir; azot ve potasyum ihtiyacı hasat boyunca yüksek kalır. Yoğun hasatta magnezyum açığı yaşlı yapraklarda damar arası sararma olarak görülür. Kireçli toprakta fosfor ve demir, tuzlu suda ise su alımı zorlaşır; bu durumda kısa dişicikli çiçekler ve dökülme artar.
Bitki probiyotiği patlıcanda 4–5 yaprakta köke yerleşir ve kök gelişimini destekler. Çiçeklenme sonrası yapraktan uygulama, ilk çiçek salkımlarının geldiği yoğun döneme eşlik eder; meyve tutumunda topraktan uygulama kök bölgesindeki bakteri nüfusunu tazeler. Böylece uzun hasat dönemi boyunca besin alımına yardımcı olur.
Patlıcan (Solanum melongena), sebzeler içinde sıcaklık isteği en yüksek, gelişme dönemi en uzun bitkidir; zamanla gövdesi odunlaşır ve yarı çalı formu kazanır. Patlıcan yetiştiriciliğinde serada kemer ve topan (bostan), açıkta sofralık, közlemelik ve kurutmalık patlıcanda yüksek tonaj; güçlü bir kök-gövde ve kesintisiz besin akışına bağlıdır. Patlıcanı domates ve biberden ayıran iki şey var: çiçek yapısı ve kabuk rengi.
Dişicik borusu beslenmeye göre uzun ya da kısa oluşur. Kök yeterli fosfor, bor ve karbonhidrat veremezse "kısa ibrikli" çiçek açar; bunların büyük kısmı döllenmeden dökülür.
Koyu mor-siyah rengi veren antosiyanin; potasyum, demir, magnezyum, çinko alımına ve bitkinin su dengesine bağlıdır.
Güçlü görünse de soğuk toprağa, havasızlığa ve üst üste ekimden kaynaklanan toprak yorgunluğuna çok duyarlıdır.
Odunsu gövdeyi ve ağır meyve yükünü sezon boyu beslemek, kilitli besinleri çözmek için Proverim'deki 5 Bacillus türü iş bölümüyle çalışır:
B. licheniformis kil tabakalarına sıkışmış potasyumu çözer, B. subtilis sideroforlarla kireçli topraktaki demiri köke taşır. Potasyum ve demirin kesintisiz akışı, güneşte bile rengin açılmamasına ve parlak siyah kabuğa katkı sağlar.
B. megaterium kilitli fosforu çözerek çiçek tomurcuklarının güçlü ve uzun ibrikli oluşmasını destekler; B. pumilus ACC deaminaz enzimiyle stres etilenini dengeleyerek çiçeklerin meyveye dönmesine yardımcı olur.
B. amyloliquefaciens kök çevresinde su tutan polisakkaritler üreterek su stresini hafifletir, B. licheniformis potasyum akışını destekler. Su ve potasyum dengesi korunan meyvede acılaşma ve erken çekirdeklenme azalır, iç doku sıkı ve ağır gelişir.
B. subtilis ve B. amyloliquefaciens uzun sezonda yaşlanan, odunlaşan köklerin çevresinde biyofilm kurar; yeni beyaz emici kök uçlarının oluşumunu teşvik ederek bitkinin sezon sonuna kadar tepe yürütmesini destekler.
Beş tür, patlıcanın dikimden son kesime kadar süren uzun sezonunda kök bölgesinde farklı görevler üstlenir.
Hedef dönem: Dikim ve tüm sezon
Patlıcan kökü soğuk ve yorgun toprakta çabuk yavaşlar. B. subtilis kök uçlarına tutunup biyofilm oluşturur.
Hedef dönem: Dikim ve çiçeklenme
Uzun ibrikli (doğurgan) çiçek için bitkinin yeterli fosfor alması gerekir. B. megaterium toprakta bağlı kalan fosforu çözer.
Hedef dönem: Vejetatif dönem ve sıcaklar
Üst üste patlıcan, domates, biber dikilen toprak yorulur. B. amyloliquefaciens kök çevresinde hızla çoğalarak tampon bir bölge kurar.
Hedef dönem: Meyve büyütme ve hasat
Meyve yükü bindiğinde patlıcanın potasyum ihtiyacı azotun önüne geçer. B. licheniformis kil arasına sıkışmış potasyumu çözer.
Hedef dönem: Çiçeklenme ve kesim
Stres anında artan etilen, patlıcanda ana çiçek dışındaki çiçeklerin dökülmesine yol açar. B. pumilus hormon dengesini korumaya yardım eder.
| Bakteri türü | Temel mekanizma | Patlıcandaki katkısı | Hedef dönem |
|---|---|---|---|
| B. subtilis | Oksin-sitokinin, siderofor, biyofilm | Kılcal kök, demir alımı, kök gücü | Dikim ve tüm sezon |
| B. megaterium | Fosfataz ve organik asit üretimi | Uzun ibrikli çiçek, enerji | Dikim ve çiçeklenme |
| B. amyloliquefaciens | Ekzopolisakkarit (EPS), kök kolonizasyonu | Toprak yorgunluğu ve tuz stresine destek | Vejetatif dönem ve sıcaklar |
| B. licheniformis | Potasyum çözme, proteaz | Parlak siyah renk, ağır meyve, sıkı iç | Meyve büyütme ve hasat |
| B. pumilus | ACC deaminaz, hormon dengesi | Çiçek tutumu, yeşil çanak yaprak, kalsiyum | Çiçeklenme ve kesim |

1. uygulama · 1 L / 200 L su · 2 dekara kadar
Toprak ısındıkça patlıcan kökü derine iner. Bakteriler bu dönemde köke yerleşir; kök gelişimi ve fosfor alımı desteklenir.
Nasıl: Damlama, can suyu veya fide viyolüne

2. uygulama · 1 L / 300 L su · 3 dekara kadar
İlk çiçekler açıldıktan sonra bitki hem büyür hem meyve bağlar. Yapraktan uygulama bu yoğun döneme eşlik eder.
Nasıl: Sabah erken veya akşamüstü püskürtme

3. uygulama · 1 L / 200 L su · 2 dekara kadar
Meyveler bağladıkça su ve besin ihtiyacı katlanır. Kök çevresindeki bakteri nüfusu tazelenir; besin akışı uzun hasat boyunca desteklenir.
Nasıl: Damlama veya can suyu
Uygulama zamanı hakkında
Resmi takvimde 3 uygulama vardır: 4–5 gerçek yaprakta topraktan, çiçeklenme sonrası yapraktan, meyve tutumunda topraktan. Domates, biber ve hıyarla aynı programdır.
Hayır. Tüm patlıcan tiplerinde aynı 3 dönem ve aynı doz geçerlidir; tarlada ve serada da program aynıdır.
Patlıcanda en iyi sonuç, ürünün doğrudan kök bölgesine inmesiyle alınır. Önce normal sulamayı yapın; sulamanın son 15 dakikasında ürünü gübre tankından verin, ardından kısa bir temiz su geçirerek ürünü kök bölgesine indirin. Fide dikiminde (özellikle aşılı fidede) can suyu olarak da verilebilir.
1 L ürün + 0,5 L şilempe → 200 L su · 2 dekara kadar
Sabah erken veya akşam serinliğinde, hava 10–30 °C arasındayken püskürtün. Yaprak yüzeyine yerleşen Bacillus türleri patlıcanın geniş yaprak alanında yapraktan besin alımına eşlik eder.
1 L ürün + 0,5 L şilempe → 300 L su · 3 dekara kadar
Uygulama sayısı değişmez: resmi takvimdeki 3 uygulama bakterileri köke yerleştirir, bakteriler kök çevresinde çoğalarak sonraki evrelerde de çalışmayı sürdürür.
Patlıcan fidesi (özellikle aşılı fide) dikimden sonra toprağa alışana kadar yavaş gelişir. Can suyuyla verilen Proverim'deki B. subtilis ve B. megaterium kök uçlarını uyarır; fidenin dikim şokundan çıkıp hızlı bir başlangıç yapmasına yardımcı olur.
Bitki 3–4 ana dala ayrılırken (taçlanma) güçlü bir odunsu iskelet ve geniş yaprak ayası kurulmalıdır. Bu dönemdeki topraktan uygulama, ilk taç çiçeklerin bitkiyi durdurmamasını destekler.
1. uygulama · 4–5 gerçek yaprak · topraktan
Kesimler başlayınca bitki hem çiçek açar hem meyve besler. Uygulamalar topraktaki kilitli gübrelerin çözülmesine yardım ederek üst katlardaki meyvelerin de ilk hasattaki gibi parlak, az çekirdekli ve standart kalibrede çıkmasını destekler.
2. uygulama · çiçeklenme sonrası · yapraktan
3. uygulama · meyve tutumu · topraktan
Kök kireçli topraktan potasyum, demir ve magnezyumu çekemeyince patlıcan parlak siyah rengini kaybeder; mat mor veya kahverengimsi olup ıskartaya ayrılır.
Su stresi, aşırı sıcak ve düzensiz beslenme yaşayan patlıcan tohumlarını hızla sertleştirir ve acı bileşikler biriktirir.
Zayıf kök ve stres etileni yüzünden salkımdaki ana çiçek dışındaki çiçekler, bazen taç çiçekler bile sararıp dökülür.
İri görünüp elde hafif ve yumuşak kalan meyve, potasyum ve kalsiyum taşınımındaki yetersizlikten hücre içinin dolmamasıyla oluşur.
Dikimden sonra haftalarca uyanamama ve meyve yükünde öğle sıcağında görülen yaprak bayılmaları, kök bölgesindeki biyolojik zayıflığın işaretidir.
Uzun dişicikli, meyve bağlayabilen çiçek iyi beslenen bitkide oluşur. Kök gelişimini ve besin alımını desteklemek, patlıcanda çiçeğin kalitesine dolaylı olarak yardımcı olur.
Bacillus türlerinin ürettiği büyüme düzenleyicileri yan kök ve kök tüyü oluşumunu destekler. Daha çok kök, daha geniş bir besin ve su alanı demektir.
B. licheniformis ve B. pumilus, yaz sıcağı, kuraklık ve tuzlu sulama suyu gibi stres koşullarında bitkiye destek olur.
Araştırma sonuçları ilgili çalışmalardaki suşlara ve koşullara aittir; Proverim'in beşli karışımı için birebir garanti değildir.
Sezonda 2 topraktan + 1 yapraktan uygulama. Dekarı girin, ihtiyacınızı ve en uygun ambalajı görün.
Patlıcanda bitki probiyotiği
Topraktan uygulamada 1 L ürün 200 L suyla 2 dekara kadar, yapraktan uygulamada 1 L ürün 300 L suyla 3 dekara kadar yeter. Sezonda 2 topraktan + 1 yapraktan uygulama yapıldığı için 10 dekar için yaklaşık 13,3 L gerekir.
Evet. 1 L ürün önce ürünle gelen 0,5 L şilempe ile karıştırılır, sonra gübre tankına katılır. Damlamanın son 20–30 dakikasında vermek ürünü kök bölgesinde tutar. Hazırlanan karışım aynı gün kullanılmalıdır.
Hayır. Gübre programınıza devam edin. Bitki probiyotiği gübrenin yerini almaz; besinin köke daha iyi ulaşmasına ve kök gelişimine yardımcı olur. Hazır gübre karışımlarıyla tankta uzun süre bekletmeyin.
Sabah erken veya akşamüstü, hava sıcaklığı 10–30 °C arasındayken. Öğle sıcağında ve güçlü rüzgârda püskürtme yapmayın; yaprakların iki yüzü de ıslanmalıdır.
10 L suya 50 mL ürün (aynı 1/200 oranı), 1 L suya 5 mL karıştırıp can suyu olarak verin. Saksıda da aynı 3 dönem geçerlidir.
Geç toplanan patlıcanda çekirdekler sertleşir ve meyve acılaşabilir; kuraklık ve sıcak stresi de acılığı artırır. Meyveyi kabuğu parlak ve gerginken toplayın, sulamayı düzenli tutun.
Bitki probiyotiği canlı yararlı bakteri içeren, Bakanlık lisanslı bir mikrobiyal gübredir. Organik sertifikalı üretimde kullanmadan önce kontrol ve sertifikasyon kuruluşunuzun izin verilen girdi listesine bakın.
Patlıcanda kök, çiçek ve meyve
Patlıcan en iyi gündüz 25–30 °C, gece 16–20 °C sıcaklıkta ve pH'ı 6,0–6,8 olan derin, drenajı iyi, tınlı-kumlu topraklarda yetişir. Sıcaklık isteği en yüksek sebzedir; 15 °C'nin altında büyüme ve çiçeklenme durur, 35 °C'nin üstünde çiçek dökümü ve meyvede renk açılması başlar. Organik maddece zengin, su tutan toprakları sever.
Patlıcan fidesi, toprak en az 16–18 °C'ye ısınıp don tehlikesi geçtikten sonra dikilir; açıkta bu çoğu bölgede mayıs ayına denk gelir. Patlıcan domates ve bibere göre yavaş çimlenir: 24–28 °C toprakta 8–14 gün, serin koşulda 20 güne kadar. Açık tarlada sıra arası 80–100 cm, sıra üzeri 50–60 cm; normal fideli serada sıra arası 90–100 cm, sıra üzeri 50–60 cm; aşılı fideli serada bitki çok güçlü geliştiği için sıra arası 100–120 cm, sıra üzeri 60–80 cm uygulanır.
Patlıcan; düzensiz sulama, sıcak ve kuru rüzgâr, kökün potasyum çekememesi ve meyvenin dalda yaşlanması gibi stresler yüzünden acı ve çekirdekli olur. Bu durumda bitki glikoalkaloit ve fenolik bileşikleri artırır, çekirdeklerini hızla sertleştirip karartır. Düzenli sulama, dengeli potasyum ve zamanında kesim bu sorunu büyük ölçüde azaltır.
Patlıcanın rengi; yetersiz ışık, fazla azota karşı potasyum, demir, magnezyum ve çinko eksikliği, yüksek sıcaklık ve su stresi yüzünden açılır. Parlak koyu mor-siyah rengi antosiyanin verir; sık dikim ve budamanın yapılmaması meyvenin ışık almasını engeller. Parlak renk için alt ve iç yaprakları budayıp meyvenin ışık almasını sağlayın, potasyum ve demir-magnezyum beslemesini eksiksiz yapın.
Patlıcan çoğunlukla fosfor, bor ve karbonhidrat eksikliği ya da su-sıcaklık stresi yüzünden döllenmesi zor, kısa ibrikli çiçek açtığı için çiçek döker. Uzun ibrikli çiçekte dişicik borusu erkek organlardan uzundur; kökü güçlü, iyi beslenen bitkide oluşur ve büyük kısmı meyveye döner. Kısa ibrikli çiçekte dişicik içeride kalır ve büyük kısmı döllenmeden dökülür. Gece-gündüz sıcaklık farkını dengeleyin, çiçeklenme öncesi fosfor, bor ve çinko beslemesini aksatmayın.
Patlıcan fidesi çoğunlukla toprak 16–18 °C'nin altındayken dikildiği ya da kök bölgesi havasız veya tuzlu kaldığı için geç uyanır ve büyümez. Erken ilkbaharda soğuk toprağa dikim, fazla derin dikim, soğuk ve bol can suyuyla havasız kalan kök bölgesi ya da yüksek tuzluluk fideyi haftalarca bekletir. Dikimi toprak ısınınca yapın, ilk can suyundan sonra kökü aratmak için kontrollü sulayın, çapayla toprağı havalandırın.
Patlıcan, bitki 25–30 cm boya ulaşıp ilk taç çiçeği açınca en güçlü 3 (aşılı fidede bazen 4) ana dal bırakılarak budanır. Gövde bu dönemde çatallanır; seçilen dallar ipe alınır, zayıf dallar, ilk çatalın altındaki bütün yan koltuklar ve yaşlı yapraklar temizlenir. Sezon boyunca bitki içini karartan, meyvenin ışık almasını engelleyen iç yapraklar ve zayıf sürgünler kademeli budanır.
Patlıcan; tabanda bol yanmış çiftlik gübresi ve fosfor, ilk çiçeğe kadar dengeli NPK, meyve yükünde ise potasyum ağırlıklı beslenmeyi sever. Taban gübrelemesinde dikimden önce dekara 3–4 ton iyi yanmış çiftlik gübresiyle fosfor, potasyum ve kükürt içerikli taban gübresi karıştırılır. Dikimden ilk çiçeğe kadar fosfor ağırlıklı ve dengeli (20-20-20 gibi) gübreler ile kalsiyum nitrat verilir. Meyve yükü binince potasyum ihtiyacı azotun önüne geçer; potasyum nitrat, potasyum sülfat, magnezyum sülfat ve demir-çinko-bor sulamalara yayılır. Proverim bu programın yerini almaz, besinin köke ulaşmasına yardım eder.
Patlıcan dikimden ilk meyve tutumuna kadar 4–6 günde bir, meyve büyürken ve yaz sıcağında toprağa göre 2–3 günde bir sulanır. Suyu çok sever ama kök boğazında göllenmeye ve havasızlığa dayanamaz; ilk dönemdeki kontrollü sulama kökün derine inmesini sağlar. Aralıkların açılması meyveyi acılaştırır ve çekirdeklendirir; aşırı sulama kökü havasız bırakır ve yaprak sararmasına yol açar.
Patlıcan; fazla azot, yetersiz potasyum-kalsiyum alımı ve sıcakta yetersiz sulama yüzünden hücre duvarları zayıf kaldığında süngerleşir, iri görünse de içi kof, yumuşak ve hafif kalır. Kemer tipi uzun patlıcanlarda eğrilik ise eksik tozlaşma (tek taraflı döllenme), su stresi ya da büyüyen meyvenin yaprak sapına veya dala sıkışmasıyla oluşur.
Bacillus, karışım ve uygulama
Evet, serada patlıcanda tozlaşma için en doğal ve etkili yöntem bombus arısıdır. Açık tarlada rüzgâr ve böcekler tozlaşmayı sağlar; serada, özellikle kış ve erken ilkbaharda yüksek nem ve düşük sıcaklıkta polen uçuşamaz. Arı kullanılmayan serada mekanik titreşim veya çiçek tozlaştırıcı uygulamalar yapılır; yanlış dozda uygulama şekil bozukluğu ve iç boşluğu yapabileceği için bombus arısı ve güçlü fosfor-bor beslemesi ilk tercihtir.
Patlıcan yaprakları çoğunlukla magnezyum, azot, potasyum ya da demir-çinko eksikliği yüzünden sararır; hangi yaprağın sarardığı eksik elementi gösterir. Orta ve alt yapraklarda damarlar yeşil, aralar sarıysa patlıcanda en sık görülen magnezyum eksikliğidir; fotosentezi düşürür ve meyve rengini bozar. En alttaki yaşlı yaprakların tamamen sararması azot, kenarlardan kuruyarak sararması potasyum eksikliğidir. En üstteki genç yaprakların sararması kireçli toprakta kilitlenen demir ve çinkonun işaretidir.
Patlıcanda ani solgunluk çoğunlukla aynı yere üst üste aynı familyadan bitkiler dikilmesiyle oluşan toprak yorgunluğu ve aşırı sulamayla havasız kalan kökten kaynaklanır. Patlıcan; domates, biber ve patatesle aynı familyadandır (Solanaceae); toprak yorulduğunda meyve yükünde bir daldan başlayıp bütün bitkiye yayılan pörsüme görülebilir. Ekim nöbeti (münavebe) uygulayın, yorgun sera toprağında aşılı fide tercih edin, aşırı sulamadan kaçının, toprağın organik maddesini ve yararlı mikroorganizma dengesini güçlendirin. Solgunluk bir daldan başlayıp hızla yayılıyorsa bitki koruma uzmanına danışın.
Türkiye'de başlıca patlıcan tipleri kemer, Aydın siyahı, bostan (topan), topak ve çizgili patlıcandır; her biri farklı bakım ister. Kemer ve Aydın siyahı silindirik, uzun meyvelidir; su stresine ve eğrilmeye daha duyarlıdır, sık ve düzenli hasat ister. Bostan/topan iri yuvarlak tiptir, meyve 300–500 grama çıkar; bitki aynı anda çok sayıda iri meyveyi besleyemeyeceği için dal ve meyve seyreltmesi ile yüksek potasyum-kalsiyum beslemesi gerekir. Topak (Birecik/Nizip) ve çizgili tipler kurutmalık, dolmalık veya özel pazar içindir; sıcağa toleransları daha yüksektir.
Aşılı patlıcan, kaliteli meyve veren kültür çeşidinin kökü çok güçlü yabani bir anaç (genellikle Solanum torvum) üzerine aşılanmasıyla elde edilen fidedir. Aşılı fide soğuk toprağa, toprak yorgunluğuna ve tuzluluğa karşı çok daha dayanıklıdır, sezon boyu yaşlanmadan yüksek tonaj verir. Dikimde aşı noktası toprağa gömülmemeli (toprak yüzeyinden 2–3 cm yukarıda kalmalı), anaçtan çıkan dip sürgünleri düzenli koparılmalıdır.
Patlıcan fide dikiminden çeşide ve sıcaklığa göre 55–70 gün sonra, meyve çeşide özgü iriliğe ulaşıp kabuğu en parlak rengini aldığında toplanır. Parmakla bastırınca esneyip eski hâline dönüyorsa hasat zamanıdır. Mat ve sert meyve hasadın geciktiğini, içinin çekirdeklendiğini gösterir. Bıçak veya makasla, çanak yaprağın üstünde 2–3 cm sap kalacak şekilde kesin.
Patlıcanda gençleştirme budaması yaz ortasında, yaşlanıp kalitesi düşen bitkiden sonbaharda yeniden verim almak için ana gövdenin çatallandığı yerin 15–20 cm üstünden (veya sağlıklı alt gözlerin üstünden) yaşlı dallar kesilerek yapılır. Uzun sezon serada veya ılıman bölgelerdeki açık tarlada uygulanır; kesim yerleri macunla kapatılır, ardından dengeli su, azot-fosfor ve kök güçlendirici takviye verilir. Bitki 2–3 hafta içinde genç sürgünler çıkarır ve güzde yeniden kaliteli meyve verir.
Açık tarlada dekardan ortalama 4–7 ton (iyi bakımlı uzun sezonda 8–9 ton) alınır. Normal fideli serada tek sezonda 8–12 ton, aşılı fideli uzun sezon (9–10 ay) serada 15–22 ton pazarlanabilir ürün elde edilebilir.
Patlıcan çoğunlukla çiçekleri kısa ibrikli oluştuğu ya da sıcak, soğuk ve su stresiyle döküldüğü için meyve vermez. 15 °C'nin altında çiçeklenme durur, 35 °C'nin üstünde çiçek dökümü başlar; serada tozlaşma yetersizse çiçek döllenmez. Fazla azot bitkiyi yaprağa yöneltir, fosfor-bor eksikliği ise çiçek kalitesini düşürür. Sıcaklık farkını dengeleyin, sulamayı düzenli tutun, çiçeklenme öncesi fosfor, bor ve çinko beslemesini aksatmayın; resmi takvimdeki çiçeklenme sonrası yapraktan ve meyve tutumundaki topraktan Bacillus uygulamaları bu döneme eşlik eder.
Patlıcan tuzluluğa orta derecede dayanıklıdır; ideal pH 6,0–6,8, en yüksek verim için toprak EC'si 1,5–2,5 dS/m arasıdır. pH 7,5'in üstüne çıkınca demir, çinko ve fosfor kilitlenir; tepe yaprakları sararır, meyvede renk açılır. EC 3,0 dS/m'yi aşınca bitki su çekmekte zorlanır, yapraklar küçülüp koyulaşır, çiçek dökümü artar, meyve erken çekirdeklenir.
Patlıcanın 3 kritik anında yararlı bakteri desteği. 1 litre, 2 dekar.