
İlk gelişim yavaş
Son donlardan önce veya soğuk toprağa ekilen bal kabağı geç çıkar; genç kök zayıf başlar ve sezon kısalır.
Satın al
İlk gelişim, çiçek ve meyve tutumu: uzun sezonlu bal kabağının 3 kritik anında yararlı bakteri desteği.

Bal kabağı ilkbaharda ekilir, sonbaharda hasat edilir; tek bir bitki birkaç iri meyveyi aylarca büyütür. Meyvenin iriliği, tutumdan sonraki haftalarda kökün ve geniş yaprakların ne kadar besin ve su sağladığına bağlıdır. Meyve tutmaması ya da küçük kalması çoğu zaman bu uzun yolculukta kökün geride kalmasıdır.
3 kritik anı gör ↓Bal kabağı için Proverim1 L 949 TL'den · tek uygulamada topraktan 2 dekar · Bakanlık tescilli
Sezonluk ihtiyacımı hesapla Satın al
Son donlardan önce veya soğuk toprağa ekilen bal kabağı geç çıkar; genç kök zayıf başlar ve sezon kısalır.

Kireçli toprakta demir ve fosfor kökün alamayacağı biçimde bağlanabilir; yapraklar canlılığını kaybeder.

İri dişi çiçekler tozlanamazsa veya bitki yükü taşıyamazsa genç meyve sararıp düşer.

Tutumdan sonraki haftalarda su ve potasyum yetmezse meyve hasatta istenen iriliğe ulaşmaz.
Bal kabağı belirtileri hakkında
En sık sebepler tozlanmanın yetersiz kalması, aşırı sıcak, düzensiz sulama ve fazla azottur. Bitki ayrıca taşıyamayacağı kadar meyveyi kendiliğinden bırakır. Meyve tutumu ve gelişim başlangıcında topraktan uygulama kök bölgesini destekler.
Tutumdan sonraki haftalarda su ve potasyum yetersizliği, bitkideki fazla meyve sayısı, geç ekim ve zayıf kök meyvenin küçük kalmasına yol açar. İri meyve hedefliyorsanız bitkide az sayıda meyve bırakın.
Cucurbita maxima, Cucurbita moschata
Bal kabağı geniş bir alana yayılan sürünücü gövdeler geliştirir; bu gövdeler toprağa değdiği boğumlardan da kök salabilir. Ana kök sistemi derin, organik maddesi bol ve su tutmayan toprakta en iyi çalışır. Sıkışık ve soğuk toprakta ilk gelişim yavaşlar, sezon kısalır.
Bal kabağında besin ihtiyacı çiçeklenmeyle birlikte artar ve meyve büyümesi boyunca, yaz sonuna kadar yüksek kalır. Potasyum meyve iriliği ve kabuk kalitesi, fosfor kök ve çiçek gelişimi için belirleyicidir. Kireçli toprakta fosfor ve demir bağlanır; yaz kuraklığında yüzeydeki kökler çalışamaz ve meyve büyümesi durur.
Bitki probiyotiği bal kabağında ekim sonrası ilk gelişimde köke yerleşir ve kök gelişimini destekler. Çiçeklenme başlangıcında yapraktan uygulama geniş yaprak yüzeyine yararlı bakteri taşır; meyve tutumunda topraktan uygulama kök bölgesini tazeler. Uzun meyve büyüme döneminde besin alımına yardımcı olur.
Bal kabağı (Cucurbita maxima ve C. moschata), 110–140 gün süren gelişme dönemi, 4–8 metreye uzanan kolları ve 3 ile 25 kg arasında değişen meyvesiyle tarlanın en güçlü biyokütle üreten bitkilerinden biridir. Kökü çift kademelidir: önce 80–100 cm derine inen bir kazık kök ve saçak kök ağı kurar; kollar uzadıkça toprağa değen her boğumun altından "adventif kök" (boğum kökü) çıkarır. Her boğum, yanındaki meyveyi besleyen bağımsız bir pompa gibi çalışır. Toprak sert, kaymak bağlamış, kireçli veya biyolojik olarak zayıfsa bu kökler toprağa işleyemez; meyve küçük, şekersiz ve kof kalır. Bal kabağı yetiştiriciliğinde tüccarın, tatlı sanayisinin ve marketlerin baktığı dört kriter:
Kesildiğinde tohum evi dar, yenilebilir et kalın, sıkı ve lifsiz (kestane dokusunda) olmalı.
Pişince sulanmayan, dağılmayan, nişasta ve şekeri yüksek, aromatik meyve.
Meyve eti soluk sarı değil, canlı ve homojen koyu turuncu (beta-karoten) olmalı.
Ekim-kasımda hasat edilen kabak, mart-nisana kadar fire vermeden ve bozulmadan saklanabilmeli.
Hem ana kök ocağını hem kollardaki boğum köklerini aktif tutmak, kilitli fosfor, potasyum ve kalsiyumu meyve etine taşımak için Proverim'deki 5 Bacillus türü iş bölümüyle çalışır:
B. subtilis doğal oksin ve sitokinin öncülleriyle ana kök hacmini artırır; kollar uzarken toprağa değen boğumların hızla beyaz emici kök çıkarmasını teşvik eder. Kol toprağa tutunur, meyveye giden besin yolu kısalır.
B. megaterium kireçli toprakta kilitlenen fosforu çözerek iri ve doğurgan dişi çiçek oluşumunu destekler; B. pumilus yaz sıcağında yükselen stres etilenini dengeleyerek genç kabakların sararıp büzüşmesini azaltmaya yardımcı olur.
Tonajı, tatlılığı ve kestane dokusunu belirleyen element potasyumdur. B. licheniformis çözünmez potasyumlu mineralleri parçalayarak yapraktaki şeker ve nişastanın meyve etine taşınmasını destekler; et kalınlığına ve beta-karoten oluşumuna katkı sağlar.
Bal kabağının önemli kısmı sınırlı sulamayla ya da kıraçta yetişir. B. amyloliquefaciens kök çevresinde su tutan ekzopolisakkarit (EPS) jelleri üretir; temmuz-ağustos sıcağında kök bölgesinin nemini korumaya ve meyve büyümesinin sürmesine yardımcı olur.
Hasada yakın yarılma ve depoda erken bozulma, hücre duvarındaki kalsiyum-pektat bağlarının zayıflığıyla ilgilidir. B. pumilus ve B. subtilis sürekli genç kök ucu oluşumunu destekleyerek kalsiyum alımına, kabuk esnekliğine ve kışlık depo dayanımına katkı sağlar.
Beş tür, bal kabağının ekimden kışlık depoya kadar uzanan sezonunda kök bölgesinde farklı görevler üstlenir.
Hedef dönem: Çıkış ve kol atma
Kollar uzadıkça ana kök uçtaki dev meyveye yetişemez; boğum kökleri devreye girmelidir. B. subtilis kök uçlarına tutunup biyofilm oluşturur.
Hedef dönem: Çıkış ve çiçeklenme
Kollar üzerinde cılız erkek çiçek yerine iri dişi çiçek açması için bitkinin yeterli fosfor alması gerekir. B. megaterium bağlı fosforu çözer.
Hedef dönem: Yaz sıcakları
Kıraç ve sınırlı sulanan tarlada yaz sıcağı meyve büyümesini durdurabilir. B. amyloliquefaciens kök çevresinde nemli bir tampon bölge kurar.
Hedef dönem: Meyve büyütme
Bal kabağında tonajı, tatlılığı ve kestane dokusunu potasyum belirler. B. licheniformis kil arasına sıkışmış potasyumu çözer.
Hedef dönem: Meyve tutumu ve hasat
Yaz sıcağında artan stres etileni genç kabakları sarartır; zayıf hücre duvarı ise çatlamaya ve depo firesine yol açar. B. pumilus hormon dengesini korumaya yardım eder.
| Bakteri türü | Temel mekanizma | Bal kabağındaki katkısı | Hedef dönem |
|---|---|---|---|
| B. subtilis | Oksin-sitokinin, biyofilm, siderofor | Ana kök ve boğum kök gelişimi | Çıkış ve kol atma |
| B. megaterium | Fosfataz ve organik asit üretimi | Dişi çiçek tutumu, tohum ve enerji | Çıkış ve çiçeklenme |
| B. amyloliquefaciens | Ekzopolisakkarit (EPS), kök kolonizasyonu | Kuraklığa dayanım, su tutma | Yaz sıcakları |
| B. licheniformis | Potasyum çözme, proteaz | Et kalınlığı, şeker (Briks), turuncu renk | Meyve büyütme |
| B. pumilus | ACC deaminaz, hormon dengesi | Çatlamanın azalması, kışlık depo ömrü | Meyve tutumu ve hasat |

1. uygulama · 1 L / 200 L su · 2 dekara kadar
Tohum çıktıktan sonra kök hızla yayılır ve gövdeler sürünmeye başlar. Bakteriler bu dönemde köke yerleşir; kök gelişimi ve fosfor alımı desteklenir.
Nasıl: Can suyu, damlama veya ocak başına

2. uygulama · 1 L / 300 L su · 3 dekara kadar
İlk iri çiçekler açılırken bitkinin yaprak alanı da hızla büyür. Yapraktan uygulama bu döneme eşlik eder.
Nasıl: Sabah erken veya akşamüstü püskürtme

3. uygulama · 1 L / 200 L su · 2 dekara kadar
Meyveler tutup büyümeye başladığında aylar sürecek dolum başlar. Kök çevresindeki bakteri nüfusu tazelenir; besin akışı desteklenir.
Nasıl: Damlama veya can suyu
Uygulama zamanı hakkında
Resmi takvimde 3 uygulama vardır: ekim sonrası ilk gelişimde topraktan, çiçeklenme başlangıcında yapraktan, meyve tutumu ve gelişim başlangıcında topraktan.
Evet. Çerezlik kabak da resmi tabloda karpuz, kavun ve kabakla aynı grupta değerlendirilir; 3 dönem ve doz aynıdır.
Damlamada önce normal sulamayı yapın; sulamanın son 15 dakikasında ürünü gübre tankından verin, ardından kısa bir temiz su geçirerek ürünü kök bölgesine indirin. Kıraç tarlada toprak nemliyken (yağmurdan önce veya hemen sonra) ocak dibine can suyu olarak verin.
1 L ürün + 0,5 L şilempe → 200 L su · 2 dekara kadar
Kollar uzayıp çiçeklenme başlarken, sabah erken veya akşam serinliğinde, hava 10–30 °C arasındayken tarla pülverizatörüyle püskürtün. Yaprak yüzeyine yerleşen Bacillus türleri geniş yaprak alanında yapraktan besin alımına eşlik eder.
1 L ürün + 0,5 L şilempe → 300 L su · 3 dekara kadar
Uygulama sayısı değişmez: resmi takvimdeki 3 uygulama bakterileri köke yerleştirir, bakteriler kök çevresinde çoğalarak sonraki evrelerde de çalışmayı sürdürür.
Tohum çimlenip bitkiler 4–6 gerçek yaprağa ulaştığında, birinci çapa öncesi veya sonrası damlamayla kökten ya da ocak dibine can suyuyla verilir. Kazık kökün hızla derine inmesini destekler.
1. uygulama · ekim sonrası ilk gelişim · topraktan
Bitkiler kol uzatmaya başladığında ve sıra aralarını kapatmadan hemen önce yapılır. Resmi takvimde bu uygulama yapraktandır. Boğum köklerinin toprağa tutunmasını ve dişi çiçek tutumunu destekler.
2. uygulama · çiçeklenme başlangıcı · yapraktan
Meyveler bağlanıp büyümeye başladığında damlamayla veya ocak dibine verilir. Topraktaki potasyum ve kalsiyumun çözülmesine yardım ederek meyve ağırlığına, Briks oranına ve depo ömrüne katkı sağlar.
3. uygulama · meyve tutumu ve gelişimi · topraktan
Boğum kökleri sert, kaymak bağlamış veya kireçli toprağa işleyemezse uçtaki meyveler yeterli su ve besin alamaz; et ince, iç boş kalır.
Yetersiz tozlaşma ve aynı koldaki büyük kabakla besin rekabeti, yumruk büyüklüğündeki genç kabakları sarartıp düşürür.
Uzun süre susuz kalan tarlaya olgunlaşmada bir anda bol su verilmesi, fazla azot ve kalsiyum-bor eksikliği kabuğu boyuna yarar.
Kıraçta ve sınırlı sulamada temmuz-ağustos sıcağında yapraklar kavrulur, meyve büyümesi duraksar.
Zayıf kabuk, dipten kopan sap ve erken hasat; kabağın depoda ağırlık kaybetmesine ve kısa sürede bozulmasına yol açar.
B. megaterium topraktaki bağlı fosforun bitkinin alabileceği hâle gelmesine yardımcı olur. Bal kabağında kök ve çiçek gelişimi için fosfor önemlidir.
Bal kabağının meyvesi aylarca büyür. Topraktan iki uygulama, kök bölgesindeki yararlı bakteri nüfusunu bu uzun dönemin başında ve meyve gelişiminde tazeler.
B. licheniformis ve B. pumilus, yaz sıcağı ve kuraklık gibi stres koşullarında bitkiye destek olur.
Araştırma sonuçları ilgili çalışmalardaki suşlara ve koşullara aittir; Proverim'in beşli karışımı için birebir garanti değildir.
Sezonda 2 topraktan + 1 yapraktan uygulama. Dekarı girin, ihtiyacınızı ve en uygun ambalajı görün.
Bal kabağında bitki probiyotiği
Topraktan uygulamada 1 L ürün 200 L suyla 2 dekara kadar, yapraktan uygulamada 1 L ürün 300 L suyla 3 dekara kadar yeter. Sezonda 2 topraktan + 1 yapraktan uygulama yapıldığı için 10 dekar için yaklaşık 13,3 L gerekir.
Evet. 1 L ürün önce ürünle gelen 0,5 L şilempe ile karıştırılır, sonra gübre tankına katılır. Damlamanın son 20–30 dakikasında vermek ürünü kök bölgesinde tutar. Hazırlanan karışım aynı gün kullanılmalıdır.
Hayır. Gübre programınıza devam edin. Bitki probiyotiği gübrenin yerini almaz; besinin köke daha iyi ulaşmasına ve kök gelişimine yardımcı olur. Hazır gübre karışımlarıyla tankta uzun süre bekletmeyin.
Sabah erken veya akşamüstü, hava sıcaklığı 10–30 °C arasındayken. Öğle sıcağında ve güçlü rüzgârda püskürtme yapmayın; yaprakların iki yüzü de ıslanmalıdır.
Meyvenin sapı kuruyup sertleştiğinde ve odunsu bir görünüm aldığında, kabuk tırnakla çizilmeyecek kadar sertleştiğinde ve renk tam oturduğunda hasat edilir. Türkiye'de genellikle Eylül–Ekim aylarına denk gelir.
Sapıyla birlikte kesin, yaralamadan taşıyın. Birkaç gün güneşte veya havadar bir yerde kabuğunu kurutun, ardından serin, kuru ve havadar bir yerde üst üste yığmadan saklayın.
Bitki probiyotiği canlı yararlı bakteri içeren, Bakanlık lisanslı bir mikrobiyal gübredir. Organik sertifikalı üretimde kullanmadan önce kontrol ve sertifikasyon kuruluşunuzun izin verilen girdi listesine bakın.
Bal kabağında kök, çiçek ve meyve
Bal kabağı, son don tehlikesi geçip toprak 10 cm derinlikte en az 12–14 °C'ye (ideal 15–18 °C) ısındıktan sonra, bölgeye göre nisan ortasından mayıs sonuna kadar ekilir. İlkbahar geç donlarına çok hassastır. Çok erken ve soğuk toprağa ekilen tohum çimlenmeden kaybolur; hazirana sarkan geç ekimde ise meyve sonbahar kırağısından önce tam olgunluğa ve şekere ulaşamaz.
Bal kabağı ocak usulü veya pnömatik mibzerle 4–6 cm derine; sulu ve kuvvetli toprakta sıra arası 250–300 cm, sıra üzeri 100–150 cm olacak şekilde ekilir. Güçlü kol attığı için geniş aralık ister; kıraçta veya yarı kol atan (Butternut gibi) çeşitlerde sıra arası 150–200 cm, sıra üzeri 80–100 cm bırakılır. Her ocağa 2–3 tohum sivri ucu aşağı veya yatay konur; çıkıştan sonra en güçlü 1 (en fazla 2) bitki bırakılır.
Bal kabağı güneşli, ılık-sıcak gündüzleri ve serin geceleri olan yerlerde, pH'ı 6,0–7,0 olan derin, organik maddece zengin tınlı, kumlu-tınlı veya alüvyal topraklarda en iyi yetişir. Hasattan önceki son ayda gece-gündüz sıcaklık farkının açılması, nişastanın şekere dönüşmesini ve kabağın tatlanmasını sağlar. Toprak su tutmalı ama taban suyu yapmamalıdır.
Türkiye'de en çok Adapazarı kestane kabağı, arı kabağı, kış kabağı (tahinlik kabak) ve Butternut yetiştirilir. Adapazarı kestane kabağı (C. maxima): kabuğu gri-beyaz veya yeşilimsi gri, basık ve dilimli; eti koyu turuncu, kuru ve tatlı, tatlı sanayisinin en çok aradığı çeşit (8–20 kg). Arı kabağı (Düzce/Karadeniz tipi): parlak gri-yeşil, derin dilimli, eti kalın ve lifsiz, depoya çok dayanıklı. Kış kabağı/tahinlik kabak (C. moschata): Akdeniz, Ege ve Güneydoğu'da yetişir, kabuğu devetüyü, sıcağa dayanıklı. Butternut: 1–2,5 kg, çekirdek evi yalnız alt uçta, soyması kolay, ihracat ve market zincirlerinde aranan çeşit.
Geniş aralıklı ekimde (300 × 120 veya 250 × 120 cm) dekara yaklaşık 280–350 bitki (ocak), orta aralıklı veya Butternut ekiminde (200 × 80 cm) yaklaşık 600–650 bitki düşer. Her ocağa emniyet payıyla 2 tohum atıldığında, tohum iriliğine göre dekara ortalama 250–400 gram (mibzerle sık ekimde 500 grama kadar) sertifikalı tohum yeterlidir.
Bal kabağında en güçlü 2–3 ana kol bırakılır, zayıf yan kollar dipten kesilir ve meyve yumruk-kavun iriliğine gelince ilerisinden 4–5 yaprak sayılıp kolun ucu alınır. Budanmayan bitki 8–10 küçük, cılız ve tatsız meyve verir. İri kestane kabağı için her kolda 1 (bitki başına 2–3) düzgün meyve bırakılır; Butternut gibi küçük meyvelilerde bitki başına 4–6 meyve bırakılabilir. Böylece bitki boya gitmeyi bırakıp gücünü meyveye verir.
Bal kabağı ilk meyveler ceviz-elma iriliğine gelene kadar mecbur kalınmadıkça sulanmaz, meyve irileşirken 10–15 günde bir (damlamada en az 7–10 günde bir) sulanır ve hasada 25–30 gün kala sulama kesilir ki kabak suyunu atıp şekerlensin ve depoda dayansın. Erken verilen su bitkiyi aşırı yapraklandırır ve çiçek döktürür. Derin sürülmüş, kış yağışını iyi tutan taban arazilerde ve yağışı yeterli bölgelerde (Sakarya, Düzce, Trakya, İç Anadolu'nun taban yerleri) susuz şartta da kaliteli bal kabağı yetişebilir; yüksek tonaj için ise kontrollü sulama gerekir.
Bal kabağı; tabanda çiftlik gübresi ve fosfor-potasyum, kol atmada az miktarda azot, meyve bağladıktan sonra ise azotsuz, potasyum-kalsiyum ağırlıklı beslenmeyi sever. Sonbaharda veya erken ilkbaharda dekara 3–4 ton iyi yanmış çiftlik gübresi verilir; ekimden önce dekara 20–25 kg DAP (18-46-0) veya 15-15-15 ile birlikte 15–20 kg potasyum sülfat toprağa karıştırılır. Kol atma başında dekara 10–12 kg kalsiyum amonyum nitrat (CAN) uygulanır. Meyve bağlandıktan sonra azot kesilir; et kalınlığı ve şeker için damladan veya yapraktan potasyum, kalsiyum, magnezyum ve bor ağırlıklı beslenir. Proverim bu programın yerini almaz, besinin köke ulaşmasına yardım eder.
Bal kabağının tatlı ve kestane gibi kuru olması için meyve tutumundan sonra azot kesilir, potasyum artırılır, hasattan 3–4 hafta önce sulama durdurulur ve kabak erken koparılmaz. Üre ve nitrat meyve etini süngerleştirir, sulandırır; potasyum sülfat yapraktaki şekeri meyveye taşır, Briksi yükseltir. Kabak sonbahar serinliğini dalında görüp nişastasını şekere çevirmelidir.
Bal kabağı, uzun süre susuz kalan tarlaya olgunlaşmada bir anda bol su verildiğinde, fazla azot ve hücre duvarını tutan kalsiyum ile borun eksikliğiyle boyuna çatlar. İçin lifli, kof ve geniş boşluklu olması ise yetersiz potasyum, bitkide çok fazla meyve bırakılması ve aşırı sıcakta su stresinin sonucudur.
Bacillus, karışım ve uygulama
Bal kabağının meyve vermemesinin ve çiçek dökmesinin iki ana sebebi yetersiz tozlaşma ve aynı koldaki büyük kabakla besin rekabetidir. Erkek ve dişi çiçek ayrıdır, sabah açan çiçek öğlene doğru kapanır; tarlada yeterli arı yoksa ya da aşırı sıcak veya yağış polen taşınmasını engellediyse dişi çiçek döllenmez, meyve sararıp düşer. Aynı kolda daha önce tutmuş ve hızla büyüyen bir kabak varsa bitki besini ona gönderir, geriden gelenleri aç bırakarak sarartır.
Bal kabağında boğumlara toprak atılması, kolu rüzgâra karşı sabitler ve boğumdan meyveyi doğrudan besleyen yeni kök çıkmasını sağlar. Kollar uzarken sert rüzgâr onları ters çevirip kırabilir ve ana kök metrelerce uzaktaki meyveye su yetiştiremez. Kollar uzadıkça her 2–3 boğumda bir, boğumun üzerine bir avuç nemli toprak kapatılır; toprak altındaki boğumdan yeni beyaz ek kök çıkar.
Bal kabağı çeşide ve iklime göre ekimden 110–140 gün sonra (eylül sonu–kasım başı) olgunlaşır; sap kuruyup odunlaşınca ve kabuğa tırnak işlemeyince hasat zamanıdır. Dört işaret: yapraklar ve kollar sararıp kurumaya başlar; meyveyi kola bağlayan sap yeşilliğini kaybedip kahverengileşir, kuruyup odunlaşır ve üzerinde boyuna ince çatlaklar oluşur; kabuk matlaşır ve tırnak işlemez hâle gelir; avuç içiyle vurulunca tok, dolgun ses verir.
Bal kabağı, sap kabak üzerinde 5–8 cm (ya da kolun bir parçasıyla "T" şeklinde) kalacak şekilde keskin bağ makası veya bıçakla kesilerek koparılır; sapı dipten kopan kabak sap çukurundan su kaybeder ve depoda kısa sürede bozulur. Hasat yağışsız, kuru ve güneşli bir günde, sert kırağılardan önce yapılır. Kabak sapından tutulup çekilmez, sap dipten koparılmaz.
Kıraçta dekardan ortalama 1,5–3 ton, normal sulu tarlada 3,5–5 ton bal kabağı alınır. Damla sulama, hibrit veya sertifikalı tohum ve profesyonel beslemeyle 6–9 ton, iyi bakımlı Adapazarı ve arı kabağı tarlalarında 10 tona kadar pazarlanabilir verim elde edilebilir.
Bal kabağı önce 7–10 gün güneşte kürlenir, sonra 10–13 °C, %50–70 nemli, kuru, havadar ve dondan uzak depoda 4–6 ay bozulmadan saklanır. Kürleme (kabuk pişirme), kabuğun sertleşmesi ve sap yerinin kuruması için yapılır: kabaklar yağış yoksa tarlada 7–10 gün güneşte (ya da sundurma altında 25–28 °C'de 10 gün) bekletilir; kabuk altındaki su çekilir, yaralar kapanır, nişasta şekere dönüşmeye devam eder. Depoda tahta ızgara üzerinde (betona değmeden, en fazla 2–3 sıra) dizilir.
Bal kabağının altına saman veya altlık, meyveyi ıslak topraktan ayırıp kabuk lekesini azaltmak ve depo ömrünü uzatmak için konur. Ağır kabak ıslak toprağa doğrudan değdiğinde alt kısmı güneş görmez, sarı-beyaz leke oluşur, kabuk ince kalır ve bu nokta depoda ilk bozulan yer olur. Meyve kavun iriliğini geçince altına kuru saman, çeltik kavuzu, tahta parçası veya plastik altlık konur; kabuk rengi lekesiz ve simetrik olur.
Bal kabağında birinci çapa 3–4 gerçek yaprakta, ikinci çapa 15–20 gün sonra kol atmadan hemen önce yapılır. İlk çıkışta yavaş büyüdüğü için yabancı otlarla rekabet edemez; kollar tarlayı kapatınca otları kendisi bastırır. Birinci çapada ocak çevresindeki kaymak kırılır, otlar temizlenir, ocaklar seyreltilir. İkinci çapada sıra araları traktör çapasıyla, ocak dipleri el çapasıyla işlenir ve kök boğazına hafifçe toprak çekilir. Kollar sıra aralarını kapattıktan sonra yüzlek kökleri ve sürgünleri kırmamak için tarlaya çapa sokulmaz.
Bal kabağı yaprakları sezon içinde çoğunlukla azot, magnezyum, potasyum ya da demir-çinko eksikliği yüzünden sararır; olgunluk döneminde yaprak ve kolların sararıp kuruması ise hasat zamanının doğal işaretidir. Alt yaşlı yaprağın tamamı sararıyorsa azot; damarlar yeşil, aralar sarıysa magnezyum; kenarları yanarak sararıyorsa potasyum eksikliğidir. Genç uç yaprakların sararması kireçli toprakta kilitlenen demir ve çinkonun işaretidir. Temmuz-ağustos sıcağında kıraçta yaprak kavrulması su stresinden kaynaklanır.
Evet, aynı türdeki kabak çeşitleri yan yana ekilirse polen arılarla taşındığı için birbirini döller ve ertesi yıl tohumdan çıkan kabaklar özelliğini kaybeder. Örneğin iki C. maxima çeşidi (kestane kabağı ile arı kabağı) ya da C. pepo çeşitleri (sakız, çerezlik ve süs kabağı) birbirine karışır. Saf tohumluk için çeşitler arasında en az 500–800 m mesafe bırakılır ya da dişi ve erkek çiçek açmadan bir gün önce tül veya kâğıt torbayla kapatılıp sabah elle döllenir ve yeniden kapatılır. Tohum, kışın birkaç ay depoda bekleyen en kaliteli meyvelerden alınır, yıkanmadan gölgede kurutulur.
Bal kabağının 3 kritik anında yararlı bakteri desteği. 1 litre, 2 dekar.